Bu nedenle, malzeme seçimi, dekorasyonun görünmeyen ama en belirleyici tarafıdır. Sanat koleksiyonu raf seçerken ahşap, metal, cam ve dokuma yüzeylerin bir arada nasıl davrandığını bilmek sonucu doğrudan etkiliyor. Hangi malzemenin nerede uzun ömürlü olduğunu inceledik.
Sanat koleksiyonu raf konusunda gorunumun yaninda guvenlik de en az onun kadar onemlidir. Devrilme riski tasiyan yuksek mobilyalarin duvara sabitlenmesi, kayan halilarin altina tutucu ped konulmasi temel onlemlerdir. Elektrik tesisati ve aydinlatma baglantilarinda mutlaka yetkin kisilerden destek alinmalidir.
Uzun omurlu, tamir edilebilir ve yerel uretilmis parcalar hem butceye hem cevreye iyi gelir. Sanat koleksiyonu raf ile ilgili tercihlerde malzemenin nereden geldigi ve nasil bertaraf edilecegi de hesaba katilmalidir.
Kalite genellikle gorunmeyen detaylarda saklidir: birlesim yerleri, vida yuvalari, kenar bantlari ve astar kumasi. Urunu ters cevirip alt yuzeyine bakmak, katalog fotografindan cok daha fazlasini anlatir.
Bu noktada, sanat koleksiyonu raf konusunda yapilacak degisiklikler tasiyici sistemi, ortak alanlari veya dis cepheyi etkiliyorsa izin gerektirir. Kat mulkiyeti mevzuati kapsaminda ortak alanlarda yapilan mudahaleler icin kat malikleri kurulunun karari aranir. Kiraciysaniz mal sahibinden yazili onay almak sonradan cikacak anlasmazliklari onler.
Kural olarak, sanat koleksiyonu raf ile ilgili tesisat ve elektrik islerinde yetkili kisilerle calismak yalnizca guvenlik degil, ayni zamanda sigorta acisindan da onemlidir. Belgesiz yapilan mudahaleler hasar durumunda tazminat hakkini zayiflatabilir. Yapilan islerin fatura ve sozlesmelerini saklamak her zaman lehinize olur.
Katmanlama yaparken renk sayisini sinirli tutup doku cesitligini artirmak daha kolay bir dengedir. Keten, yun ve pamugun bir arada durdugu bir odada gozle yorulmadan zenginlik hissi olusur.
Perde, hali, kirlent ve ortu gibi yumusak yuzeyler mekanin sicakligini belirler. Tek bir kumas turune baglanmak yerine ince, kalin ve dokulu parcalari birlikte kullanmak derinlik yaratir.
Kural olarak, sanat koleksiyonu raf konusunda dar alanlarda calisirken hedef, metrekare kazanmak degil algiyi genisletmektir. Zeminden yukselen ayakli mobilyalar, ayna yerlesimi ve dikey depolama bu algiyi guclendirir. Ayni renk ailesinde kalmak da gorsel kirilmalari azaltir.
Temelde, duvar kağıdı kavramı, mekânın genel karakterini belirleyen ve diğer seçimleri yönlendiren bir başlangıç noktası olarak düşünülebilir. Uygulamada önce bu ögeyi merkeze alıp çevresindeki renk, doku ve mobilya kararlarını ona göre şekillendirmek daha tutarlı bir sonuç verir. Tek bir odada birden fazla güçlü ögeyi yarıştırmamak, bütünlüğü korumanın en kolay yoludur.
Tablonun merkezi yerden yaklaşık 145 ila 150 santimetre yükseklikte, yani göz hizasında olmalıdır. Koltuk veya konsol üstüne asılan işlerde mobilyanın genişliğinin üçte ikisi kadar bir alan kaplamak dengeli görünür. Birden fazla çerçeve kullanılacaksa aralarındaki boşluğu 5 ila 8 santimetrede sabit tutmak, düzenin derli toplu durmasını sağlar.}
Odanın aldığı doğal ışık miktarı renk kararının en belirleyici unsurudur; kuzeye bakan loş mekânlarda sıcak ve kırık tonlar, bol ışık alan odalarda ise soğuk ve doygun renkler daha dengeli durur. Genel kural olarak üç renkli bir palet kurup bunları yüzde altmış, otuz ve on oranında dağıtmak görsel bütünlük sağlar. Boya kararını vermeden önce duvarda deneme yapıp rengi günün farklı saatlerinde gözlemlemek yanılma payını azaltır.
Sert zemin, çıplak duvar ve az mobilya yankıyı artırdığı için ilk çözüm yumuşak yüzeyleri çoğaltmaktır. Kalın havlı halı, tavandan yere inen ağır perde, kumaş kaplı koltuk ve duvarda tekstil panolar sesi belirgin biçimde yutar. Kitaplık gibi dolu ve girintili çıkıntılı yüzeyler de ses dalgalarını kırdığı için akustiği doğal yoldan iyileştirir.}
Sonuç olarak, sanat koleksiyonu raf konusunda atacağınız ilk adım, evinizin size verdiği ipuçlarını dinlemek olsun; geri kalanı zamanla kendiliğinden yerine oturur.